Leden van de families van Vugt en van Wingerden plukken in 1936 aardbeien aan de Rijsoordsestraat.
Leden van de families van Vugt en van Wingerden plukken in 1936 aardbeien aan de Rijsoordsestraat.

Aardbeien plukken

Algemeen

Omdat bijna alle opgroeiende jongens en meisjes een chronisch tekort aan geld hebben, probeerden ook wij wat bij te verdienen. Tegenwoordig gaan schoolkinderen vakken vullen bij Albert Heijn of zoiets, maar in onze tijd waren de mogelijkheden tot bijverdienen beperkt. 

rubriek Stichting Oud Ridderkerk

Wij gingen aardbeien en bonen plukken.

Die bonen dat was geen probleem, maar aardbeien plukken leverde meer op. Het probleem was alleen dat de aardbeien rijp waren in de tijd dat er op school nog les gegeven werd. 

Aardbeien werden geplukt in gevlochten mandjes met een hengsel die wij ‘tipsjes’ noemden. Er ging 2,5 kilo in.

Voor mijn gevoel in het holst van de nacht stond ik, na een keer of drie geroepen te zijn door mijn moeder, op en fietste door een doodstil Ridderkerk richting aardbeienveld. Ik was nooit de eerste, hoe vroeg ik ook was, er zaten altijd al jongens, meisjes maar ook volwassenen te plukken.

Een volle tips leverde, afhankelijk van de veilingprijs, ongeveer twee kwartjes op, maar vergis u niet, 2,5 kilo aardbeien was, en is nog, een hele hoop. Vooral als er in de rij naast je één of andere onverlaat vlak voor je alle grote aardbeien aan jouw kant wegpikte. Zo’n tips moest ook héél voorzichtig verder geschoven of neergezet worden, omdat anders na een poosje de aardbeienjam er onder uit droop en dat ding van boven niet vol te krijgen was.

In het begin kwamen er meer aardbeien in de mond dan in de tips terecht, maar op een gegeven moment kon je geen aardbeien meer zien en kon het grote verdienen gaan beginnen. Als we op het aardbeienland bleven eten, nam ik boterhammen met alleen wat suiker er op mee waar ik een paar van de mooiste aardbeien tussen plette.

De opzichter heette Kors de Pee en was in de oneindig verre verte nog familie van me, omdat hij met een nicht van mijn moeder getrouwd was. Hij kauwde pruimtabak en was in staat bij wijze van grapje een straal van die vieze bruine tabakssap vlak naast je plukkende handen te spuwen. Het is mij ook wel eens overkomen dat ik, in plaats van een sappige aardbei, een uitgekauwde pruim in mijn handen had (Nee, ik heb hem weggegooid en niet tussen de aardbeien verstopt).

Tot acht uur plukken en dan gauw naar huis, wassen, verkleden, eten en naar school met een gevoel of ik al een hele dag achter de rug had.

Tegen het einde van het schoolseizoen bleven we ook wel eens in het aardbeienveld in plaats van naar school te gaan.

Op een dag kwam mijnheer Zevenbergen hoogstpersoonlijk in het aardbeienveld kijken waar al zijn leerlingen toch uithingen. Hij was een ijdele man met een witte lok in zijn haar, reden waarom wij hem de bijnaam ‘de bles’ gegeven hadden. Ik zie hem nog met zijn glimmende lakschoenen voorzichtig tussen de modderkluiten door laveren in een vergeefse poging ze schoon te houden. Wij waren tijdig gewaarschuwd en lagen allemaal plat tegen de slootkant gedrukt of zaten met z’n vieren samengeperst op het kleine houten toilet dat over de sloot geplaatst was. Gelukkig zag hij ons niet, want voor je het wist had je 200 strafregels ‘Ik mag geen aardbeien plukken als ik op school moet zijn’ aan je broek.

En daar deed je nog langer over dan het vol plukken van een tips aardbeien.

Teun Rijsdijk

Informatie:
De openingstijden van de Oudheidkamer aan de Kerksingel 26 zijn: woensdag t/m zaterdag van 13.30 tot 16.30 uur. Toegang gratis.

Bezoek onze website: www.oudridderkerk.nl. Hier vindt u onder meer onze fotodatabase, foto’s uit het gemeentearchief en kunt u oude Combinaties raadplegen.

Advertenties uit de krant