INGEZONDEN Eindelijk

Eindelijk, na jaren van stilstaan, leegstand, overlast en ‘gedoe’, viel afgelopen week een brief van Wooncompas op de deurmat. Het langverwachte nieuws: men wil het nieuwbouwproject aan De Blaak opstarten op basis van een weliswaar bruikbare, maar nog niet onherroepelijke vergunning.

Bij het lezen van die woorden zakte bij mij echter direct weer de spreekwoordelijke moed in de schoenen. Immers: wat is er na al die jaren van talloze – soms ronduit onzinnige – procedures, bezwaren en rechtszaken nog níet onherroepelijk dan? Is er nog een onbekende kikkersoort gevonden op de bouwplaats? Is het waterpeil te hoog? Of is er een bewoner aan de Kerksingel bang dat er ergens nog een scheurtje te vinden is in een woning van 150 (!) jaar oud?

Feit is dat bewoners aan de Kerksingel, met ogenschijnlijk ongelimiteerde middelen, al jaren een groot deel van Ridderkerk in een wurggreep houden. Daarbij lijkt men blind voor het verdriet en de ellende die deze halsstarrige houding veroorzaakt. Jarenlang stond uitsluitend ‘de Kerksingel’ met hun klagende bewoners in het volle spotlicht en zag iedereen de krokodillentranen, terwijl andere buurtbewoners – en met name de huurders die zouden terugkeren – het daadwerkelijke verdriet en de ellende ondergingen, zoals aanhoudende (jeugd)overlast, criminaliteit en gevoelens van onveiligheid.

Zelf heb ik, en met mij heel veel andere mensen, twee jaar lang uitgekeken op een ernstig vervallen, half gesloopt flatgebouw, met alle narigheid van dien, terwijl ‘de Kerksingel’ hoog en droog tegen hun keurige bomenrij aankeken. Het begrip ‘algemeen belang’ lijkt daarbij volledig uit beeld geraakt. Ondanks talloze handreikingen van betrokken partijen wordt er doorgeprocedeerd, puur om het procederen.

Daarom, namens heel veel Ridderkerkers, deze noodkreet: stop met procederen, staak uw verzet en ga alstublieft als volwassen mensen om tafel met de bouwer, de gemeente en Wooncompas.

Ik weet zeker: dan komt het EINDELIJK goed!

Maarten Westerveld
Bewoner Wolbersstraat Ridderkerk