Huiskamer anno1950 (deel 1)

rubriek Stichting Oud Ridderkerk

Als ik bij oudere mensen kom dan herken ik vaak dingen die in mijn ouderlijk huis ook in de kamer stonden en ik denk dat deze zaken in veel huiskamers van toen te zien waren. De nadruk werd in die tijd meestal gelegd op doelmatigheid, veel geld voor frivoliteiten was er niet.
In gedachten kijk ik onze woonkamer van toen rond; In ieder geval geen t.v. toestel want die waren er nog niet. Wel een grote radio met doek voor de luidspreker en op de afstemschaal namen van steden waar ik nog nooit van gehoord had en die in ieder geval ook niet op de radio te ontvangen waren. Hilversum was het maximaal haalbare. Op de radio stond, op een door mijn moeder zelfgehaakt kleedje, een vaasje dat zo gezellig meetrilde als de radio wat te hard stond. Dat gebeurde zelden want veel verder dan de nieuwsberichten, Mastklimmen van de NCRV op donderdagavond, of op een zeldzaam frivole avond de Bonte Dinsdagavondtrein van de AVRO, of Negen Heit de Klok van de KRO op zaterdagavond, kwamen wij thuis niet. En, o ja, op zondag onder het (warme) middageten; De Toestand in de Wereld door G.B.J. Hilterman. Altijd als ik de stem van die man later hoorde zag ik nog draadjesvlees en proefde ik stoofpeertjes en eigengemaakte vla toe uit een schaal in de vorm van een druiventros.
Wij waren thuis Gereformeerd dus hadden wij naast de spreekwoordelijke zeven kinderen, ook een huisorgel. Zo’n trapharmonium waar, ook heel Gereformeerd, een busje op stond voor de Vrije Universiteit met daarop het streng in de leer kijkende portret van Abraham Kuyper. Mijn moeder speelde orgel maar zij kon geen noten lezen. Zij speelde Klavarskribo, een systeem waarbij je op een getekende notenbalk kon zien welke toets je moest indrukken. Een z.g. ‘rookstoel’ stond ook in de kamer. Deze stoel was het exclusieve eigendom van mijn vader. Als hij in huis was gingen wij daar niet in zitten, alleen de kat had soms de euvele moed. Het was een lage stoel met een verstelbare rugleuning en losse kussens van ribfluweel. Onder het zitkussen lagen allerlei kranten die nog gelezen moesten worden.

Teun Rijsdijk