Zingende kinderen

rubriek Stichting Oud Ridderkerk

Ik vond laatst een oud schoolrapport en bekeek de cijfers van de vakken die je als kind had. Wat me verbaasde was dat ik ook een cijfer kreeg voor zingen.
Terugdenkend aan mijn eigen lagere school was het toch niet zo vreemd want in mijn gedachten kwamen allerlei liedjes uit die tijd terug. En wat me duidelijk werd was dat al die liedjes op alle scholen in ons land werden gezongen. We hadden een soort nationale liederenschat. Ze kwamen langzaam weer bij me naar boven, al die liedjes uit de tijd van de romantiek en al die iets jongere wandelliederen. Wie van de ouderen heeft nooit gezongen van De paden op, de lanen in of van Hoog op de gele wagen. En vooral de meisjes waren dol op die misschien wat sentimentele liedjes uit het einde van de negentiende eeuw als In’t groene dal in’t stille dal, of Het karretje op de zandweg en het vaderlandse lied Waar de blanke top der duinen.

Al die oude liederen zijn verdwenen. Ze bestaan nog alleen in de herinnering van ouderen. Dat dingen verdwijnen en vervangen worden door nieuwe is logisch. Maar kijk ook eens kritisch naar wat ervoor teruggekomen is. Zeker geen nationale liederenschat. Geen nieuwe bundel vervangt die oude van Kun je nog zingen, zing dan mee. Als ik nu op de radio hoor zingen dan is het meestal in het Engels. En de juf op de lagere school heeft het gemakkelijker dan mijn meester vroeger. Die moest alles zelf voor zingen. Van CD’s had nog niemand gehoord. En vermoedelijk heeft elke school haar eigen liederen en je vraagt je af hoeveel daarvan in het Nederlands zijn. Al die romantische liederen van toen zijn misschien voltooid verleden tijd, maar ik vraag me af wanneer er net als vroeger weer liederen komen die oud en jong niet alleen op de radio horen maar ook samen kunnen zingen.

Jan Sintemaartensdijk

Oude foto’s, films, video’s?....Het museum weet er raad mee!
Gooi ze niet weg, maar lever ze in, graag ook van na 1970”