Ridderkerkse schrijft boek over intense jaren op de traumaheli

Door Frank van den Elsen

De Ridderkerkse Corine Oxer heeft de herinneringen aan haar werkzame jaren op de traumahelikopter in Canada vastgelegd in een zojuist verschenen (Engelstalig) boek. Leuke, trieste en extreme gebeurtenissen komen voorbij.

‘Vertel eens een verhaal van de traumahelikopter.’ Ontelbare keren heeft Corine Oxer-Van Doorn (38) die vraag al gekregen, wanneer mensen horen dat ze als ‘flight nurse’ hulp verleende bij heftige incidenten op het uitgestrekte platteland van Canada. Corine: “Welk verhaal ik op zo’n moment vertel, laat ik afhangen van de omstandigheden. Op een gezellig feestje kan ik niet aankomen met een ingrijpende kinderreanimatie met slechte afloop. Maar bijvoorbeeld wel met de snowmobieler met een beenfractuur, die we op het ijs moesten verdoven en die daarna uit volle borst kerstliedjes begon te zingen.”

Rustiger leven

Dertien jaar geleden zocht Corine, destijds IC-verpleegkundige, het avontuur in Canada op. Drie jaar geleden keerde ze - nu met haar Canadese echtgenoot Mark en hun eerste kind - terug. Daartussen liggen tien bewogen jaren, met talloze intense hulpverleningen per helikopter op ijskoude prairies en in afgelegen gemeenschappen. In Nederland werkt ze nu op de ‘gewone’ ambulance. Afgezien daarvan leidt ze, als moeder van inmiddels drie kinderen, een rustiger leven. De onuitwisbare herinneringen blijven.

In Canada was ze al begonnen de verhalen in ruwe vorm op te schrijven. “Sommige gebeurtenissen verglijden meteen in de tijd, andere blijven in de herinnering terugkeren. Die wilde ik vastleggen: om ze te kunnen delen, maar ook voor mezelf, voor over 10 of 20 jaar.” Het boek behandelt 22 afzonderlijke casussen, die je los van elkaar kan lezen. De verhalen zijn goed te volgen voor iedereen die affiniteit heeft met hulpverlening en zijdelings ook met vliegtechnische zaken. Voor zover nodig zit er een begrippenlijst achterin.

Zijden draadje

Een fragment uit de inleiding (vertaald): “Er is een moment tijdens elke vlucht, ergens tussen het opstijgen en landen, dat de tijd lijkt stil te staan. Lang genoeg om het landschap onder je in je op te nemen. Kort genoeg om je bewust te zijn van wat er aan de andere kant wacht. Een kind met een hartstilstand. Een boer, beklemd onder zijn tractor. Een houthakker met een afgerukt ledemaat. Een man die in zijn gezicht is geschoten. Dat is wat de meeste mensen voor zich zien wanneer ze de woorden flight nurse horen. En ze zitten er niet ver naast. Het werk is trauma. Urgentie. Pijn. Levens die aan een zijden draadje hangen.”
Achter in een helikopter ontmoet je mensen op hun kwetsbaarst, het meest gebroken, het meest ongefilterd, schrijft Corine. Voor Nederlanders kunnen bepaalde omstandigheden in het boek moeilijk te bevatten zijn. “We moesten soms honderden kilometers vliegen naar een levensbedreigende situatie. En ‘winter’ kan daar betekenen dat het minus 40 graden is, niet zoals hier 4 graden met wat regen.”

Terugkeren naar Nederland was een van de moeilijkste beslissingen die ze ooit heeft moeten nemen, vertelt Corine. “Maar als mijn werk daar me íets geleerd heeft, dan is het dat familie altijd blijft en voorop staat, wanneer al het andere wegvalt. Daarom heb ik uiteindelijk voor een leven met familie gekozen. Maar ik mis het team en het werk nog elke dag.”

Boek

Het boek ‘You’ve Been Dispatched: A Flight Nurse’s Memoir’ is te vinden op Amazon.nl.


FOTO: