ITALIAANSE POPULIER wordt gebruikt als uitroepteken!
AlgemeenEen Italiaanse populier (Populus nigra ‘Italica’) heeft de vorm van een uitroepteken en dat werkt ook als er drie bij elkaar staan zoals deze in Drievliet. Ze staan aan de meest oostelijke vliet (de Visvliet) ter afsluiting van de kom nabij Reyerheem.
De zuilvormige bomen vormen een ‘landmark’, een herkenningspunt. Zo zijn ze ook gebruikt op de hoek van de Burgemeester de Zeeuwstaat met de Lagendijk. De hele hoge bomen waaien zelden om want ze hebben een hele laag luchtweerstand.
Alleen als het aan de natuur had gelegen bestond de boom allang niet meer. Deze natuurlijke mutatie is namelijk mannelijk. Er zijn geen vrouwelijke Italiaanse populieren. Dus zonder hulp van mensen had de Italiaanse populier niet meer bestaan!
Afwijkend exemplaar
De Italiaanse populier is een cultivar van de inheemse Zwarte populier. In Lombardije (N. Italië) werd door wandelaars langs de Po rond 1700 een afwijkend exemplaar gevonden. Boomkwekers ontfermden zich over de vondst en al spoedig was hun kweekproduct populair. Deze zuilvormige boom bleek namelijk een goede vervanger van de in Zuid-Italië groeiende slanke cipres. Bovendien groeit de boom veel sneller!
Klonen
Hoe kun je zo’n mannelijke boom bij gebrek aan vrouwelijke soortgenoten vermeerderen? Dat gebeurt door afleggers en stekken. Anders gezegd alle Italiaanse populieren zijn klonen van die ene mutatie die aan de Po is gevonden. Waar klonen van dieren nieuw is worden planten al eeuwenlang gekloond. Uw grootmoeder had ongetwijfeld al stekjes in de vensterbank staan.
Geen houtproductie
De Italiaanse populier werd in de achttiende eeuw over geheel Europa verspreid. In tegenstelling tot andere populieren wordt deze soort niet voor de houtproductie aangeplant, want het hout is bros en heeft nauwelijks gebruikswaarde.
Markant punt
In Nederland werd de Italiaanse populier vooral als windvanger rond boomgaarden en rond sportvelden geplant. Later kwam men op het idee om met de opvallende boom een markant punt te benadrukken. Zo geven de bomen hier sinds 1983 het begin of einde van de Vliet aan.
Aart van Dragt
Natuurvereniging
Eiland IJsselmonde
