Terug in de tijd met stichting Oud Ridderkerk: Feesten in Ridderkerk (2)
AlgemeenIn Rijsoord werden er bij de in 1863 bij de herdenking van 50 jaar van Nederlands Onafhankelijkheid diverse ‘volksfeesten en vermakelijkheden’ georganiseerd met fraaie prijzen.
Wat te denken van een wedstrijd ‘kat uit de ton gooien’ of ‘zaklopen door manspersonen van onbepaalde leeftijd’ of ‘hardloperij voor ongehuwde meisjes van 15 tot 25 jaar’ of ‘stroop- en bloemhappen door meisjes en jongens van 10 tot 16 jaar’. (Ik weet niet wat ik me moet voorstellen bij dat hardlopen voor ongehuwde meisjes van 15 tot 25 jaar. Misschien werden ze wel achternagezeten door ongehuwde jongens van 15 tot 25 jaar. Ook een manier om aan de man te komen. In dat geval was de laatst aankomende dan de winnares).
Ook was er een ‘optogt’ door de gemeente te paard of te voet met begeleiding van muziek gevolgd door ‘ringrijden en mastklimmen’.
Te winnen waren: ‘1 tilbury tuig met hoofdstel, 1 toom, 1 zilveren horologie, 1 dito ketting, 1 dito Eau de la Reine, 1 dito pepermuntdoosje, 1 paar laarzen, ham, spek, worst, geld etc.’
Vroeger kende men hier diverse feesten die uitbundig gevierd werden, soms te uitbundig zelfs. Tijdens de zomermaanden waren veel mensen in Ridderkerk van vroeg tot laat bezig op het land maar als de oogst van het land kwam werd er gefeest.
Als de boeren hun varkens lieten slachten werden er avonden gehouden waarop men het gewicht van de te slachten varkens kon raden, het zgn. ‘prijsvetten’. Er werd goed gegeten en vooral gedronken en aan het einde van de avond konden veel feestvierders geen koe meer van een varken onderscheiden.
Rond Kerstmis waren er de zgn. Winterfeesten. Georganiseerd door de boeren waarin afgerekend werd met de mensen die voor hen het vlas vervoerd hadden. (En met ‘afgerekend’ bedoel ik financieel).
Zodra er sneeuw viel werd de arrenslee uit de stal gehaald en het paard dat speciaal voor gehouden werd voor het rijtuig en de slee er voor gespannen. Alle arrensleden verzamelden zich op een bepaald punt en gezamenlijk werd er een rondrit dor de omliggende dorpen gehouden waarbij de café’s niet overgeslagen werden. Het eindpunt was altijd ‘Het Wapen van Rijsoord’. (wordt vervolgd)
Teun Rijsdijk
