Gekke Haagbeuken (Carpinus betulus)
AlgemeenDe haagbeuk is een vrij onbekende inheemse boomsoort. De boom is geen familielid van een beuk maar van de berken. Aan de boom groeien dan ook geen nootjes maar ‘gevleugelde’ vruchten.
In het bos groeit de boom vaak in de schaduw en blijft meestal vrij klein. Het hout van een haagbeuk hard en sterk. Het werd bijvoorbeeld voor gereedschap en assen gebruikt.
In Slikkerveer staan langs de Willemstraat twee verschillende cultivars van Haagbeuken.
Tussen de Juliana van Stalbergstraat en de Amaliastraat staan langs één zijde van de straat de Eikbladige haagbeuken (Carpinus betulus ‘Quercifolia’). De bomen zijn aangeplant in 1970.
De Eikbladige haagbeuk is een oude cultuurvorm. Ze zijn al voor 1783 geselecteerd omdat het blad afwijkt van een haagbeuk en gelijkenis vertoont met het blad van een eik. Deze oude cultuurvorm heeft als nadeel dat de gelobde eivormige bladeren weer plaats maken voor de spitsbladeren van een haagbeuk. Dit wordt teruglopen genoemd. De bomen hebben een korte stam en de takken zijn zeer breed uitgegroeid. Deze bomen staan op de foto en kijk eens of u de verschillende bladvormen aan de zelfde boom kunt vinden!
Bijzonder is dat verderop in de Willemstraat (tussen de Amaliastraat en de Prins Bernardstraat), aan beide zijden van de Willemstraat smalle exemplaren van de haagbeuk (Carpinus betulus ‘Frans Fontaine’) groeien. Deze zuilvormige bomen zijn geplant in 2004.
Rond 1983 werd deze bijzonder gevormde boom ontdekt door de plantsoendienst van Eindhoven. Door de boom zijn naam te geven werd de man geëerd die vele jaren, van 50 tot 80, chef van de plantsoendienst was en die tijdens de oorlogsjaren in het verzet vele heldendaden heeft verricht.
Beide haagbeuken zijn klonen; stekken of enten van de natuurlijke soort afwijkende selectie.
Zulke bomen worden vegetatief vermeerderd om de eenheid te bewaren. We vinden het mooi als alle bomen in zo’n rij er hetzelfde uitzien. Als ze uit zaad waren gekweekt zouden ze allemaal iets van elkaar verschillen en dat is bij een laanboom niet gewenst. Het witte randje onder aan de stam is het gevolg van de urine van honden. Hier willen zelfs de algen niet meer groeien.
Aart van Dragt
Natuurvereniging Eiland
IJsselmonde
