De laatste woorden op papier, de Ridderdichters stoppen hier

Door Astrid Potuijt

RIDDERKERK - In 2009 werden De Ridderdichters opgericht. En vandaag nemen ze afscheid. “We stoppen ermee”, vertellen Ria Herkelman en Ineke van den Berge. “Het was een mooie tijd waar we met plezier op terugkijken.”

De Ridderdichters werden opgericht door Elly Mans, Martin de Geus en Henk Ubas. Ze waren van mening dat er een gedichtenplatform moest komen in Ridderkerk. Ineke sloot een paar maanden na de oprichting aan en Ria in 2016.

“Ik schrijf maandelijks een gedicht voor het kerkblad Samen van de Christus is Koningkerk. Dat deed ik in 2009 ook al. Ik werd gevraagd om me aan te sluiten en dat deed ik”, vertelt Ineke. Ook Ria werd gevraagd, vanuit het koor waar ze zong in Kinderdijk.

Maandelijks zagen ze elkaar. Ze kregen een opdracht om een gedicht of een elfje te maken, soms over een onderwerp. En daar hadden ze het tijdens zo’n middag over.

Jarenlang stonden er wekelijks gedichten van De Ridderdichters in De Combinatie. Maar dat was zeker niet het enige platform dat ze hadden. Naast de website, gemaakt door Faas van Rietschoten, waar de gedichten op gepubliceerd staan, werden er twee boeken uitgegeven: ‘Gedichten en gedachten van De Ridderdichters’ in 2013 en ‘Groeten uit Ridderkerk’ in 2015. Ook werd er een kalender gemaakt met foto’s van Teun Rijsdijk en iedere maand een mooi gedicht. Ze werden benaderd om gedichten bij schilderijen te maken, hadden een tentoonstelling in het gemeentehuis en in de Oudheidkamer en maakten gedichten voor de kunstroute van Ridderkerk. Tijdens de Donckse Fair in 2024 mochten ze gedichten voordragen en ook op de kabelkrant verschijnen al jarenlang gedichten van hun hand.

De dames vertellen over het ontstaan van de gedichten. “Tijdens het koken ontstaat er opeens een gedicht in mijn hoofd. Dat moet ik dan wel meteen opschrijven, anders ben ik het zo weer kwijt”, legt Ineke uit. “Ik had laatst de kat van de buren op bezoek. Zodra de kat in de deuropening verscheen, kwamen er dichtregels in mij op”, zegt Ria.

“Ik schrijf al van jongs af aan. Ook verhalen, vooral voor kinderen”, vertelt Ineke.

“Ik schreef op mijn zevende een gedicht voor een gedichtenwedstrijd van de speeltuin”, herinnert Ria zich. “Ik mocht niet meedoen met de wedstrijd, want ze geloofden niet dat ik het zelf had geschreven.”

Beide dames hebben de gave om van de dingen die ze meemaken, hoe klein ook, een gedicht te maken. Toch zijn ze niet verdrietig dat De Ridderdichters ermee stoppen. “Ik vind het wel fijn dat ik geen verplichting meer heb”, zegt Ineke. “Gedichten ontstaan en op het moment dat het moet, voel ik dat als een druk.” Ria denkt erover haar gedichten in een bundel uit te geven. “Diverse leden van de dichtersclub hebben gedichtenbundels uitgegeven. Dat ga ik ook doen, zodat ik alles bij elkaar heb.”

De Ridderdichters kenden zestien leden. “Inmiddels zijn er zes van deze mensen overleden”, vertelt Ineke. “We worden allemaal ouder, zijn wat minder fanatiek en we merken dat er bij de jongere mensen geen animo voor is. Jammer, maar dan houdt het op.”

Vandaag, 24 september, houden de tien leden een afscheidslunch met elkaar. Als afscheid hebben ze bovenstaand gedicht geschreven over alle overgebleven leden.

Na zeventien jaar is het tijd om afscheid te nemen, maar de gedichten blijven in Ridderkerk voortleven.
Lees de gedichten op
www.deridderdichters.nl.