Column Burgemeester Marco Oosterwijk
Column ColumnALARM
Alarm! Als het alarm afgaat, dan is het code rood, brand, ingrijpen noodzakelijk. We schieten overeind, komen in de benen, zijn in opperste staat van paraatheid… Een alarm spreekt tot de verbeelding. Roept op tot actie. In primitieve leefomstandigheden duizenden jaren geleden, maar nog steeds in 2026. Deze column is overigens niet zo alarmerend dat er paniek in Ridderkerk zou kunnen uitbreken, maar roept wel op tot waakzaamheid.
Alarmen zijn er in alle soorten en maten. Waar ik blij mee ben is het behoud van het waarschuwingsalarm dat u elke eerste maandag van de maand hoort. Niet blind vertrouwen op de belangrijke app NL-Alert, maar waarde blijven hechten aan een fysiek alarmsysteem dat voor iedereen dezelfde taal spreekt. We hebben ons er vanuit Ridderkerk voor ingezet. Overigens, heeft u een brandmelder die u wekt als het nodig is?
Alarmen zijn er als onze kinderen gemiddeld te zwaar worden, de economie stagneert, het klimaat verandert, maatschappelijk ongenoegen oprukt. Het is alarmerend hoeveel alarmen erop ons afkomen.
Alarmen zijn noodzakelijk. Zonder alarmen zouden we gevaren missen, problemen negeren en kansen verspelen. Maar er schuilt ook een risico. Een samenleving die voortdurend in alarmstand verkeert, raakt uitgeput. Angst wordt dan een bestuursmodel en onrust een permanente toestand.
De kunst is daarom niet om elk alarm harder te laten klinken. De kunst is onderscheid te maken. Welk alarm vraagt onmiddellijke actie? Welk alarm vraagt geduldige analyse? Welk alarm blijkt achteraf vals? En welk alarm wordt juist onderschat?
Ik hoop dat we het in Ridderkerk zo doen. Niet alleen reageren op de luidste maatschappelijke sirene van ongenoegen, maar ook luisteren naar de zachte signalen die nog nauwelijks hoorbaar zijn. Luistert u eens goed in uw eigen straat…. wie heeft u nodig maar geeft daar geen alarm over af?
Alarmen zullen er altijd zijn. Dat is niet nieuw. Wat wel verandert, is de manier waarop we ermee omgaan. Misschien moeten we een alarm daarom niet uitsluitend zien als een teken van gevaar, maar ook als een bewijs van betrokkenheid. Daarin schuilt ook een geruststellende gedachte. Zolang inwoners, professionals, vrijwilligers en bestuurders nog bereid zijn om aan de bel te trekken, is er ook nog iets om voor te zorgen, te beschermen en te verbeteren.
Het echte gevaar ontstaat niet wanneer het alarm klinkt.
Het echte gevaar ontstaat wanneer niemand meer luistert.
